Mistralian norm

      The Mistralian norm is a linguistic norm for the Occitan language. It was first used in a published work by Joseph Roumanille in 1853, and then by Frédéric Mistral in 1854. Its aim is to make Provençal Occitan orthography more logical, relying on a mix of traditional spelling and French spelling conventions.

      Comparison

      Comparison between the Mistralian and Classical norms
      Classical norm Mistralian norm
      Mirèlha, Cant I

      Cante una chata de Provença.

      Dins leis amors de sa jovença,

      A travèrs de la Crau, vèrs la mar, dins lei blats,

      Umble [Umil] escolan dau grand Omèra [Omèr],

      Ieu la vòle seguir. Coma èra

      Ren qu'una chata de la tèrra,

      En fòra de la Crau se n'es gaire parlat.

      Mirèio, Cant I (F. Mistral)

      Cante uno chato de Prouvènço.

      Dins lis amour de sa jouvènço,

      A travès de la Crau, vers la mar, dins li blad,

      Umble escoulan dóu grand Oumèro,

      Iéu la vole segui. Coume èro

      Rèn qu'uno chato de la terro,

      En foro de la Crau se n'es gaire parla.

      Some features include:

      • Using the letter o to represent a final [o], where Classical Occitan uses a. For example, jovença becomes jouvenço in the text above.
      • Using ou to represent [u], where Classical Occitan uses o. For example, Provença becomes Prouvènço in the text above.

      Read in another language

      This page is available in 6 languages

      Last modified on 26 February 2013, at 12:46